BPC-157

Το BPC-157 δεν απαντά στη φύση ως ελεύθερο πεπτίδιο: τα δεκαπέντε κατάλοιπά του — GEPPPGKPADDAGLV — αποτελούν τμήμα μιας μεγαλύτερης πρωτεΐνης, του body protection compound που απομονώθηκε από γαστρικό υγρό, και μόνο κατόπιν παρασκευάστηκε συνθετικά ως αυτοτελές θραύσμα. Τέσσερις από τις δεκαπέντε θέσεις είναι προλίνη και καμία δεν είναι κυστεΐνη, οπότε δεν υπάρχει δισουλφιδική γέφυρα να συγκρατεί την αλυσίδα· ο πλούσιος σε προλίνη σκελετός είναι που το αφήνει ανέπαφο σε γαστρικό υγρό για περισσότερες από 24 ώρες, εκεί όπου τα περισσότερα πεπτίδια διασπώνται μέσα σε λεπτά — εξ ου και ο καθιερωμένος χαρακτηρισμός «σταθερό γαστρικό πενταδεκαπεπτίδιο». Περιγράφηκε από τον Sikirić και τους συνεργάτες του στο Ζάγκρεμπ από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και συχνά εκλαμβάνεται ως ανάλογο αυξητικού παράγοντα ή κατατάσσεται μαζί με τη θυμοσίνη βήτα-4· δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο, και κανένας δικός του υποδοχέας δεν έχει ποτέ ταυτοποιηθεί. Το εργαστηριακό ενδιαφέρον έχει επικεντρωθεί σε γαστρεντερικά μοντέλα, σε δοκιμασίες αγγειογένεσης με ανάγνωση της σηματοδότησης VEGFR2 και του μονοξειδίου του αζώτου, καθώς και σε κυτταροκαλλιέργειες ινοβλαστών τένοντα και συνδέσμου, σχεδόν αποκλειστικά σε τρωκτικά και σε in vitro συστήματα. Η ETHER LABS το διαθέτει ως λυοφιλοποιημένη λευκή σκόνη, 10 mg σε σφραγισμένο φιαλίδιο, με καθαρότητα 99% σύμφωνα με το πιστοποιητικό ανάλυσης της συγκεκριμένης παρτίδας. Η ανασύσταση γίνεται με βακτηριοστατικό ύδωρ αμέσως πριν από τη χρήση· το σφραγισμένο φιαλίδιο φυλάσσεται στους 2—8°C και το διάλυμα μετά την ανασύσταση σε ψύξη, μακριά από το φως και χωρίς επαναλαμβανόμενους κύκλους κατάψυξης—απόψυξης. ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ — ακατάλληλο για ανθρώπινη ή ζωική κατανάλωση.